من تو این محله بزرگ شدم.
اون همیشه می‌گفت اینجا خونه‌ی
رویاهاشه. فهمیدیم که خونه برای فروش
گذاشته شده.
ما دست دست کردیم و بعدش
یهو دیدیم که خونه رو خریدیم.
پس الان اینقدر خوش‌شانسیم که تو این موقعیت
با خونه‌ی رویاییمون و یه محله‌ی
رویایی هستیم.
ولی، کار داره.
خونه مثل یه کپسول زمان بود. انگار
دقیقاً شبیه سال ۱۹۶۹ بود. هیچی بازسازی نشده.
چند سال پیش، یه بازسازی جزئی
تو آپارتمانمون انجام دادیم، و گفتیم «انجامش
تو این خونه که نباید اونقدر سخت باشه.»
اونا آپارتمانشون رو بازسازی کردن، ولی این پروژه
خیلی بزرگ‌تر از توان اوناست.
مواظب خودت باش عزیزم. ما می‌دونیم جزمین سرش خیلی شلوغه.
نمی‌خواستیم مزاحمش بشیم.
می‌خواستیم یه جورایی خودمون انجامش بدیم.
ما ۱۵ ساله با هم دوستیم، و اونا
همه‌ی پروژه‌هایی که من انجام دادم
رو دیدن.
نمی‌دونم چرا فکر کردن
این پروژه چیزیه که، می‌دونی، از پسش
بربیان.
ما انتظار داشتیم فقط کف رو عوض کنیم
و بعدش یهو، سلام.
کار کشید به اینکه «بیا همه چیو درست کنیم». همینطور
ادامه پیدا کرد و ادامه پیدا کرد.
اون موقع بود که باید به جزمین زنگ می‌زدیم
و نظرش رو در مورد چیزی بیشتر از رنگ و چیدمان مبلمان می‌پرسیدیم.
امکان نداره بتونیم خودمون این کارو
انجام بدیم.
خیلی خوشحالم که ازم کمک خواستن.
یعنی، در هر صورت بهشون کمک می‌کردم.
اونا تو هر قدمی کنارم بودن.
اگه قرار باشه برای کسی بازسازی
انجام بدم، غیر از خانواده‌م، اونا نفر
بعدی تو صف هستن.
سلام. تق تق. سلام.
خوش اومدین. سلام. سلام. سلام. وای خدای من،
بچه‌ها.
این فوق‌العاده‌ست. ممنون. یه خونه‌ی یه طبقه‌ی روشن. آره. و خیلی بزرگ به نظر میاد.
هیجان‌انگیزه.
هنوزم واقعی به نظر نمیاد. من این تپه‌ی بزرگ
آشغال رو نادیده می‌گیرم چون... خب، نه، نادیده‌ش
نمی‌گیرم.
اینجا چه خبره؟ می‌دونی، ما واقعاً
فکر کردیم، «اوه، ما می‌تونیم خیلی از این کارا رو خودمون انجام بدیم.»
کف رو عوض کنیم، یه کم رنگ بزنیم،
ولی الان موضوع اینه که... می‌تونیم قبل از اینکه
مدرسه‌ی پایپر شروع بشه بیایم اینجا؟
پس، این مهم‌ترین چیزه. این یه کفپوش
قدیمیه که با کلی چسب
چسبونده شده.
دیدم داری کفپوشا رو می‌کنی
و خیلی آسون به نظر می‌رسید. بس کن. اینو ننداز گردن من.
این تقصیر من نیست.
ولی اشتباه می‌کردم. اینجا داشتی چیکار می‌کردی؟
دنبال چیزی می‌گشتی؟
آره. خب، ما با موکت شروع کردیم و موکت راحت کنده شد.
پس، این چیزی بود که براش امیدوار بودی. آره.
برای این.
یعنی، مشخصه که می‌خواین کفپوشای جدید
برای کل خونه بذارین. آره.
من یه کاناپه و یه تلویزیون بزرگ رو
یه جایی تو این اتاق تصور می‌کنم و یه جور
چیدمان بار، شاید یه جای خوب
که کلی آدم بتونن دور هم جمع بشن و راحت باشن.
باحاله. رویای تو برای این
ورودی چیه؟
یه دیوار شاخص روی اون دیواری
که درست پشت سرته.
یه چیز شاخص‌تر وقتی وارد میشی. مشخصاً یه لوستر دیگه.
خب، این کفپوش تا اون ته
رفته. باشه. جریان این
چیه؟
این یه تیکه وسیله‌ی باحالیه.
یعنی، من عاشقشم. حتماً.
می‌دونی، کنایه می‌زنی؟ اوه، آره. این چیزیه که از همه چی کمتر تو این خونه دوست دارم. جداً؟
تاب برداشته. قدیمیه. یعنی، این
میاد پایین و می‌تونه یه میز تحریر کوچیک
تو یه دفتر کار بشه.
دیگه کجا می‌تونی همچین چیزی پیدا کنی؟
هیچ‌جا. باشه. این چطوره؟
اگه فکر کنم می‌تونم ازش استفاده کنم، که
سعی می‌کنم این کارو بکنم، بهت نشونش می‌دم تا ببینم به نظرت استفاده‌ی خوبیه یا نه.
باشه. قبول می‌کنم. منصفانه‌ست.
آره. باشه، عالیه. این اتاق باحاله.
این اتاق غذاخوریه. یعنی، یا یه
فضای نشستن دیگه‌ست؟ کل مشکل ما
همینه.
انگار، نمی‌تونیم دقیق بگیم چون این فضا خیلی بزرگ نیست.
شومینه عالیه چون هنوز هیزمیه،
ولی کاشی‌هاش شاید باید عوض بشن.
باشه. من خیلی خوب می‌شناسمت، ولی می‌خوام
بدونم خودت چطوری سبکت رو
توصیف می‌کنی.
بهترین سوالی که تا حالا پرسیدی. فکر کنم فقط
ساده و کاربردی. واقعاً، فقط مطمئن بشیم همه چی با عقل جور در میاد.
این خونه یه حال و هوای مید-سنچری (سبک اواسط قرن بیستم) داره.
آره، یه اشاره‌ی کوچیک به اون سبک رو فقط
با خطوط حفظ کنیم، ولی حس مدرن‌تر و ساده‌تری
بهش بدیم.
نمی‌دونم واقعاً بهش میگن ساحلی یا نه، ولی
از رنگ‌های تیره نمی‌ترسم چون این خونه
خیلی نور طبیعی داره.
باشه، تیم و پیج خیلی وقته که
دنبال خونه می‌گردن، ولی
فکر نمی‌کنم لزوماً به این فکر
کرده باشن که چطوری سبکشون رو
توصیف کنن.
تبدیل کردن یه خونه به فضایی که
شخصی باشه و حس کنی واقعاً مال توئه، خیلی سخته.
بودجه‌تون برای این بازسازی چقدره؟
ما از پدر و مادرم کمک خواستیم.
پس، اونا دارن تو تأمین بودجه‌ی بازسازی کمکمون می‌کنن.
بدون اونا، امکان‌پذیر نبود.
پس، حداکثر بودجه‌مون ۳۰۰ هزار دلاره.
باشه. یعنی دیگه ته حسابمونه.
این پولیه که داریم تا این خونه رو به خونه‌ی رویاییمون تبدیل کنیم.
و دیگه نمی‌تونیم از کسی لطف دیگه‌ای بخوایم.
من مدت‌ها بود که رویای این خونه رو
می‌دیدم.
و وقتی اومدیم اینجا و فهمیدیم این خونه
واقعاً به چی نیاز داره، واقعاً هیچ گزینه‌ی دیگه‌ای
جز کمک خواستن از پدر و مادرم نداشتیم.
۳۰۰ هزار دلار پول زیادیه.
همه‌ی چیزایی که در موردش حرف زدیم، تا وقتی که
هیچ سورپرایز بزرگی پیش نیاد، می‌تونیم با
این مبلغ انجام بدیم.
هی، تیم و پیج، اونا
هر کاری در توانشون بود انجام دادن تا
بودجه‌شون رو تا حد ممکن بزرگ کنن.
و این البته فشار رو هم زیاد می‌کنه، چون
اگه چیزی پیش بیاد که انتظارش رو نداشتیم، مجبورم
چیزی رو حذف کنم، و من از این کار
متنفرم.
ما با کفپوش‌های چوب مهندسی شده‌مون
شروع می‌کنیم، که تفاوت بزرگی ایجاد می‌کنه.
یه وسیله‌ی قدیمی تو ورودی هست
که می‌خوام تغییر کاربریش بدم و به یه بار تو این گوشه تبدیلش کنم.
بعد، رنگ جدید. نورپردازی تو سقف
اضافه می‌کنیم، پنجره‌های جدید، و بعد یه تلویزیون
روی این دیوار.
و چیدمان مبلمانمون رو حول اون
تنظیم می‌کنیم. و فکر می‌کنم این یه فضای
خیلی خوب برای دور هم جمع شدنشون می‌شه.
خوشم میاد.
آره. روشن و دلباز. دقیقاً. باشه.
از اینجا به بعده که یه کم قضیه حساس می‌شه.
تصور کن آشپزخونه از اینجا شروع بشه. آها. درسته.
و تا اون ستون ادامه پیدا کنه.
طوری که آشپزخونه تا تقریباً اینجا بیاد.
باشه.
فقط تصور کن، درسته؟ تو آشپزخونه‌ای،
ولی اینجا هم الان همه‌ش آشپزخونه‌ست.
پس، انگار منم تو آشپزخونه‌م.
کلی چیز هست که باید بفهمیم چی کار کنیم، درسته؟
چون توسعه‌ی بزرگی نیست، ولی
می‌دونم پروژه‌ی بزرگیه. کلی کار داره.
همه‌ی این دیوارها برداشته می‌شن. سقف
بلندتر می‌شه و آشپزخونه‌مون حتی از اونجا به سمت چپ‌تر شروع می‌شه،
طوری که یه ردیف طولانی آشپزخونه داشته باشی که
تا گوشه به شکل L ادامه پیدا می‌کنه و به سمت
این در کشویی میاد، که یه در
کشویی ۳ متری خوب می‌شه.
تو آشپزخونه، یه جزیره‌ی طولانی
با صندلی در دو طرف داریم.
سینک جلوی پنجره قرار می‌گیره. سمت چپش
یخچاله.
کابینت‌های سفارشی با رنگ مشکی
دور تا دور. رویه‌های کوارتزیت طبیعی جدید همه جا.
و بعد لوازم توکار با روکش کابینت.
آموزشگاه فنی و حرفه‌ای انعکاس
یه هفته از شروع ساخت و ساز تو خونه‌ی تیم و
پیج می‌گذره و یه معمار هم
اومده اینجا.
اون تأیید کرد که برای رسیدن به فضای بازی که می‌خوایم، به یه تیر
خیلی بزرگ نیاز داریم که درست از ورودی جلو
تا داخل توسعه‌ی آشپزخونه امتداد داشته باشه.
اضافه کردن فضا به خاطر مجوزها زمان‌بره.
آخرش، شما دارید متراژ اضافه می‌کنید
و شهرداری همیشه حرفی
برای گفتن داره.
نه، این همون پی‌ریزی‌ایه که لازم داشتیم
تا کل این دهانه رو نگه داره تا این دیوارها باز بشن.
برای برداشتن دو تا دیوار داخلی این
خونه و بزرگ کردن آشپزخونه، باید
سازه‌ی پشتیبان جدیدی اضافه کنیم.
باید زمین رو بکنیم و پی‌ریزی اضافه کنیم.
و برای این کار، باید ستون‌هایی با یه تیر
در عرض قرار بدیم.
برای قرار دادن یه ستون، باید زمین رو بکنید
و به چیزی وصلش کنید.
و این همون پی‌ریزی‌ایه که داریم می‌ذاریمش.
وای خدای من، تیر رسیده.
حتی یه توسعه‌ی کوچیک مثل این، کلی کار می‌بره.
و تو این مورد، ما سه تا دیوار داخلی
رو هم برداشتیم.
پس باید دوباره به خونه سازه‌ی پشتیبان اضافه کنیم.
باشه، پس این تیر خیلی بزرگه.
تمام طول خونه رو طی می‌کنه.
حتی الان تو خونه جا نمی‌شه.
ولی کاری که قراره بکنه اینه که می‌ره بالا
تو سقف تا کل این فضا باز بشه.
خیلی هیجان‌زده‌م چون از الان به بعد
کارا خیلی سریع پیش می‌ره.
هنوز کلی کار داریم و من باید
ظرف ۵ هفته اونا رو به اینجا برگردونم.
زمان زیادی برای سر و سامون دادن به این خونه
نیست.
تیر داره نصب می‌شه. این یه تیر ۱۰ متریه.
۴۵۰ کیلو وزنشه. یه تیر غول‌پیکر از
چوب لمینت چسبیده. یعنی، شش نفر لازم بود تا این تیر رو بیارن تو،
ولی داره انجام می‌شه.
فقط خود تیر و نصبش حدود ۶۰۰۰ دلار شد،
ولی کاملاً ارزشش رو داشت.
یعنی، برای اینکه هیچ دیواری نباشه. الان
وارد این خونه که می‌شی، همه جا بازه.
این تیر تقریباً کل خونه رو نگه داشته.
کلی پیشرفت. آره، بالاخره.
اینکه این بودجه فقط پول تیم
و پیج نیست که پس‌انداز کردن، بلکه پول پدر و مادر پیج هم هست.
دو تا خانواده‌ان. پدر و مادر اون هم هستن.
من باید این کار رو
درست انجام بدم.
کفپوش‌هامون داره نصب می‌شه.
و این هیجان‌انگیزه چون کفپوش واقعاً
قدم بعدیه که باید تموم بشه قبل از اینکه هر چیز
دیگه‌ای بتونه وارد این خونه بشه.
این چیزیه که تیم و پیج، از همون لحظه‌ای
که خونه رو خریدن، می‌دونستن که این
کفپوش‌ها رو می‌خوان.
اونا عاشق ظاهر چوب واقعی هستن.
پس، ما داریم کفپوش چوب مهندسی شده‌ی چسبی
رو تو همه‌ی اتاق‌های این خونه نصب می‌کنیم.
هنوز خیلی مراحل مونده که باید انجام بشه
قبل از اینکه تیم و پیج بتونن به این
خونه اسباب‌کشی کنن.
ولی این کفپوش‌ها بالاخره دارن نصب می‌شن.
تخته‌های پهنی داره. زیباست.
این آشپزخونه داره شکل می‌گیره.
خب، می‌دونیم که کابینت‌های دور تا دور
این رنگ زیبای مشکی رو دارن.
بعد رویه کابینت این کوارتزیت
خیلی زیبای ماته.
و چیزی که تیم و پیج در موردش
یه کم دو دل بودن، که درک می‌کنم، کاشی بین کابینتی بود.
پس، من کلی گزینه‌ی مختلف دارم،
ولی حس می‌کنم این
فوق‌العاده‌ست.
خب، این یه کاشی پرسلانه، و با
پرسلانی که قراره برای رویه‌ی جزیره
استفاده کنم هماهنگ می‌شه.
امتحانش کن. خوشم میاد. آره. خب، فقط
چند تا برش دیگه.
۸۹۸. ولی کیه که بشمره، می‌دونی؟
عاشقشم. می‌خوام یه رنگ انتخاب کنم.
باید یه کم دیگه مصالح سفارش بدیم.
در این بین، می‌تونیم به اضافه کردن
مربع‌ها ادامه بدیم.
آه، آره.
عالیه. چون نقشه‌ی اولیه‌م برای
گرفتن یه پیش‌ساخته‌ی کامل، و تموم کردن این دیوار،
بیشتر از چیزی که انتظار داشتم
زمان و کار می‌بره.
رویه‌های کابینت دارن نصب می‌شن.
و من خیلی هیجان‌زده‌م چون دو تا متریال مختلف داریم، درسته؟
اون کوارتزیت مات رو داریم که
روی همه‌ی کابینت‌های دور تا دور قرار می‌گیره.
و بعد برای ایجاد تضاد، این پرسلان
تیره‌ی خیلی صاف رو داریم که قراره روی
جزیره قرار بگیره.
تیم و پیج این متریال‌ها رو تأیید کردن،
ولی فکر نمی‌کنم حتی بتونن تصور کنن
وقتی نصب بشن چه شکلی می‌شن.
آموزشگاه فنی و حرفه‌ای انعکاس
نمای بیرونی این خونه
رنگ شده.
یعنی، به خاطر همه‌ی وصله‌پینه‌های پشت،
نقاش‌ها رو اینجا داشتیم و تیم و پیج
رنگ‌ها رو فرستادن و گفتن، «می‌تونی
فقط بیرون رو هم رنگ کنی؟»
پس، داره خوب به نظر میاد.
تمرکز اصلی من بیشتر روی داخله.
امروز همه چی داره انجام می‌شه.
برقکارا اینجان. نجارامون اینجان.
چراغ‌ها دارن نصب می‌شن.
دیوار شاخص تقریباً تموم شده.
شومینه داره روش کار می‌شه و امروز
من و ادگار قراره این کابینت‌ها رو تموم کنیم، درسته
ادگار؟
آره. خب، هر تخته با یه زاویه بریده شده
چون سقف زاویه‌داره، ولی پایینش صافه.
درسته. خب، می‌خوای چند تا دیگه ببری؟
و من اینا رو نصب می‌کنم.
حتماً.
وقتی سقفی با این شیب
داری، یه چالش محسوب می‌شه.
و پس اضافه کردن این سقف کاذب، پر کردن این فضا.
یعنی، کلی چیز برای تمرکز کردن
وجود خواهد داشت، ولی این قراره ویژگی
معماری آشپزخونه‌شون
باشه.
وای خدای من، این عالی به نظر میاد، درو.
کارت عالی بود.
من یه کار باحال برای بالای شومینه می‌خوام.
چیزی که با کابینت‌های تیره‌ی آشپزخونه،
رنگ تیره‌ی دیوار شاخص، همخونی داشته باشه،
و حس می‌کنم همه چی باید یه جورایی
با هم حرف بزنن.
پس، به درو زنگ زدم. اون آدم منه برای
همه‌ی کارهای گچ‌کاری و قراره بهم کمک کنه
یه پوشش گچ آهکی بالای این شومینه
انجام بدم تا همه چی رو واقعاً به هم ربط بده.
داشتن این رنگ تیره‌تر باعث می‌شه
هدفمند به نظر بیاد.
واقعاً فقط یه نقطه‌ی تضاده و یه جورایی
با آشپزخونه هماهنگه که از این بابت هیجان‌زده‌م.
می‌تونی از رنگ‌های بزرگ و تیره مثل این
استفاده کنی به خاطر این همه نور طبیعی.
نمی‌دونم اینو دیدی یا نه ولی این کاشی‌ایه
که قراره زیرش نصب بشه.
یه جورایی به عنوان یه نقطه‌ی تضاد.
قراره دور تا دور آتشدان بره و
بعد روی زمین باید کف شومینه‌مون رو
نصب کنیم.
ولی اینو نصب نمی‌کنیم تا وقتی کارت تموم بشه.
پس حداقل ۱۰ دقیقه‌ی دیگه وقت داری.
شوخی می‌کنم. ۱۵.
باشه.
آموزشگاه فنی و حرفه‌ای انعکاس
بیا.
مایک داره این تیکه‌ی بار رو نصب می‌کنه
و من خیلی در موردش هیجان‌زده‌م.
فقط امیدوارم تیم هم همین حس رو داشته باشه.
یعنی، اون همیشه در مورد اینکه باید
نگهش داریم یا نه، دو دل بود.
فکر می‌کنم تصمیم درستی گرفتیم.
فوق‌العاده به نظر میاد.
واقعاً خاصه.
بخشی از این خونه‌ست و به اندازه‌ی کافی مدرن شده که فکر می‌کنم باب میل تیم باشه.
این خونه، عالی به نظر میاد. تقریباً
تموم شده. ما تو مسیر خوبی برای
تبدیل کردنش به یه فضای زندگی خیلی زیبا
برای تیم و پیج هستیم.
آموزشگاه فنی و حرفه‌ای انعکاس
برای هر خونه‌ای که انجام می‌دم، همین هیجان
رو دارم.
با هر خونه‌ای مثل خونه‌ی خودم رفتار می‌کنم.
مشتری‌هام رو مثل خانواده‌م دوست دارم.
ولی تو این مورد، اینا دوستای منن که مثل خانواده‌م هستن.
دیشب به تیم و پیج پیام ندادم.
سخت بود، ولی گفتم، بذار
فقط بخوابن.
اونا می‌دونن فردا چه روزیه. ولی امروز
صبح ساعت ۵:۳۰، پیام دادم «روز خونه‌ی نو».
انگار می‌دونن معنیش چیه.
و تا حالا روز خونه‌ی نو نداشتن.
خیلی مهمه.
هورا. روز خونه‌ی نو.
هیجان‌زده‌این بچه‌ها؟ آره هستیم. عاشقشم.
کاملاً متفاوته. عاشق
تضاد سیاه و سفیدم.
یعنی، دقیقاً همونیه که می‌خواستیم.
پس، ممنون. عالیه.
دیشب نتونستم بخوابم چون امروز اینو داشتیم.
منتظرش بودیم. بزن بریم.
باشه،
خب
۳۰۰ هزار دلار. پول زیادیه.
تقریباً یک سوم بودجه‌تون صرف
کارهای سازه‌ای، برداشتن دیوارها، مجوزها،
بازرسی‌ها، و البته اضافه کردن فضا شد،
که کار بزرگی بود، و وقتی اولین بار
تو این خونه همو دیدیم، فقط یه ایده بود.
پس، تخمین ۱۴ هفته بود. ما تونستیم. عالیه.
من می‌ذارم شماها برین تو و یه کم دیگه
میام پیداتون می‌کنم.
باشه. باشه. خوش بگذره.
آموزشگاه فنی و حرفه‌ای انعکاس
خدای من. وای. این خونه‌ی ما نیست.
این همون جایی نیست که اومدیم. بس کن.
یادته؟
یعنی، وارد می‌شدی و اون در
کوچیک بود و دیوار درست اینجا بود.
یعنی، خیلی بزرگ‌تر به نظر میاد.
حتی نمی‌دونم از کجا شروع کنم. کجا بریم؟
جزیره.
یه خونه‌ی دیگه‌ست. سلام. سلام. اوه، این خونه‌ی ما نیست. سلام.
من همینجا وایسادم. ممنون. خواهش
می‌کنم. خیلی براتون هیجان‌زده‌م.
خیلی متفاوته. یعنی، عالیه.
ما فقط تا اینجا اومدیم، یعنی تا همینجا
راه رفتیم.
باشه، بیا از در ورودی شروع کنیم.
باشه. این فضا قبلاً وقتی وارد می‌شدی،
بسته به نظر می‌رسید و از بقیه جاها جدا بود.
آره. و همین الانم هنوز از دیدن همه چی
مات و مبهوتم. می‌دونم چقدر عمیق‌تر می‌شه.
خب، ستاره‌ی اصلی این نمایش،
این تیره. تا اون ته رفته.
خیلی بزرگه. آره. این چیزیه که الان
خونه‌تون رو نگه داشته. خیلی بزرگه.
خیلی بزرگ.
کفپوش‌ها. اینا هم چسبیده شدن.
پس، تکون نمی‌خورن. تکون نمی‌خورن.
نه، این می‌مونه. خیلی خوشگلن.
دیوار. فوق‌العاده‌ست.
فقط یه دیوار سفید خالی بود.
و من عاشق این رنگم. سبز تیره عالیه.
و همه‌ی اون جزئیات. می‌دونستم یه کار
باحال باهاش می‌کنی. اینجا رو فشار بده.
اوه.
اوه، یه کمد کوچیک خوب.
ما این کمد رو تقریباً از راهرو دزدیدیم. فهمیدم.
آره.
می‌دونستی اونجاست؟ نه. نه. آره. این کابینت.
ایناهاش. باشه.
نظرت چیه، تیم؟ کارت خوب بود، جز.
کارت خوب بود.
این همش هدیه‌ی توئه بعد از این همه
کار. اینو نگاه کن. فوق‌العاده‌ست. عاشقشم.
یعنی، شبیه همون تیکه نیست.
فکر می‌کنم خیلی باحاله که بشه
تغییر کاربریش داد. آره، ماژولاره.
می‌تونه راحت به یه میز تحریر تبدیل بشه
یا، می‌دونی، می‌تونی برای کارهای مختلف ازش استفاده کنی.
یعنی، این اتاق نشیمن، کوچیک بود.
فکر کنم تو ذهن شماها اینجا بود.
یه دیوار احتمالاً همینجا بود
چون آشپزخونه‌تون نه تنها به سمت
بیرون به سمت حیاط خلوت بزرگ شد بلکه
به این سمت هم بزرگ شد.
حدس می‌زدم. آره.
باشه. خب، آشپزخونه‌تون، ستاره‌ی اصلی. این ستاره‌ی اصلیه.
عاشق این تضادم، کابینت‌های
سیاه تیره در برابر چوب روشن و دیوارهای روشن.
این همه نور روشنی که می‌گیره.
یعنی، فوق‌العاده‌ست.
جزیره خیلی بزرگه و من عاشقشم.
ولی من همیشه یه خونه می‌خواستم.
پس، خیلی ممنون. انگار، رویای منه.
می‌تونم تصور کنم همه اینجا دور هم جمع
شدن، ما مهمونی می‌دیم، و فوق‌العاده‌ست.
عاشق تک تک لحظاتشم.
آره. یعنی، کابینت‌ها زیبا هستن.
رنگ سیاه خیلی جسورانه‌ست. خیلی خوشحالم که اون انتخاب رو کردیم.
به ما میاد و متفاوته، درسته؟
و بعد کاشی‌ها خیلی خوب به نظر میان.
تیم، نگاه کن. عاشقشم.
این برای همیشه پشت سرت خواهد بود. می‌دونم.
جایی که الان وایسادم قبلاً...
اوه، آره. کل این منطقه. اون توسعه‌ست.
پس، یعنی، تفاوت بزرگی ایجاد می‌کنه.
آره.
عاشق شیر آب سیاهم و عاشق
دستگیره‌های برنجی طلایی‌ام که زیبا هستن.
کارهای چوبی، رنگ، دقیقاً همونیه که
می‌خواستیم و خیلی کاربردیه.
یعنی، قراره قلب خونه باشه، درسته؟
همه قراره اینجا دور هم جمع بشن.
قبلاً اینجا چی بود که هنوزم هست،
این شومینه، ولی یه کم متفاوت به نظر
میاد.
همون آتشدانه.
عالیه. یعنی، این باحال بودن خریدن خونه‌ایه که
کاملاً نو نیست، درسته؟
می‌تونی یه شومینه‌ی هیزمی داشته باشی،
که خیلی باحاله. خیلی براش هیجان‌زده‌م. آره. زیباست.
این چه پوششیه؟ مثل گچه.
آره. گچ ونیزی واقعیه.
در واقع همون کاشی کاشی بین کابینتی‌ته.
یه برش متفاوت ازش.
زیباست. ممنون.
چون الان زیباست و خیلی بیشتر
سبک ماست. مثل یه اثر هنریه.
پس الان یه فضای غذاخوری داری.
آره.
و فکر می‌کنم قرار بوده این خونه این شکلی باشه. بازتر اینطوری.
پس واقعاً می‌تونی یه اتاق غذاخوری و یه
اتاق نشیمن داشته باشی.
ترکوندی. انگار، عالیه.
ما خونه‌مون رو به هیچ کس دیگه‌ای نمی‌دادیم، درسته؟
و چون باهاش خیلی دوستای خوبی هستیم،
جزمین ترکوند.
باید کسی رو داشته باشی که کارشو بلد باشه
و واقعاً این کارو دوست داشته باشه و قلب
و روحش رو براش بذاره.
و این کاریه که جز می‌کنه.
فقط همون تیر، من فکر نمی‌کردم به یه تیر غول‌پیکر نیاز داشته باشی.
الان که به تیر نگاه می‌کنی، انگار یکی از
باحال‌ترین عناصر اصلی خونه‌ست.
اونجا جادوییه. واقعاً هست.
می‌دونم بخش بزرگی از این کار خیلی سخت بود
چون تو ما رو خیلی خوب می‌شناسی.
من مات و مبهوتم. نمی‌دونم چطور به اندازه‌ی کافی تشکر کنم.
تو به ما کمک کردی رویای زندگی کردن تو
خونه‌ی رویاییمون رو به واقعیت تبدیل کنیم. پس، خیلی ممنون.
انگار، برامون یه دنیا ارزش داره.
خواهش می‌کنم بچه‌ها.
یعنی، راستش، الان حس خونه می‌ده.
این چیزیه که همیشه می‌خواستیم،
یه خونه‌ی یه طبقه، این محله، و
حالا که کاملاً سبک ماست، دیگه واقعاً
هیچ کار دیگه‌ای لازم نیست انجام
بدیم.
خیلی سپاسگزارم. این یه تجربه‌ی
فوق‌العاده بود. نظرت چیه، بوز؟ همه چی متفاوت به نظر میاد.
حرف حسابیه.